zaterdag 26 oktober 2013
dinsdag 1 oktober 2013
Automatisch Copyright informatie toevoegen in Photoshop
Copyright informatie toevoegen aan je foto’s is belangrijk. In veel gevallen doen fotografen dit al bij het importproces van Camera naar Computer. Bij die situaties waarbij dat niet het geval is kan dit (ook) in Photoshop. Daarover heb ik een document gemaakt waarin ik beschrijf hoe dit zo kan worden ingeregeld dat je er daarna geen omkijken meer naar hebt. (Link naar dit whitepaper).
Voor degenen die het artikel liever online lezen is hieronder de inhoud van het genoemde whitepaper:
Samenvatting:
Het beste moment om copyright informatie aan je foto’s toe te voegen is het moment waarop ze worden overgezet van je camera naar je computer. Met het gereedschap waarmee je deze import (ook wel ‘ingestion’ genoemd) uitvoert kun je in de meeste gevallen automatisch je copyright gegevens mee laten nemen. Programma’s als Lightroom, Bridge, MediaPro, ImageIngesterPro, ViewNX e.d. kennen deze mogelijkheid allemaal. Mocht je dit nog niet hebben ingericht dan adviseer ik je om dat allereerst te gaan doen en wel om deze reden.Echter zijn er ook situaties denkbaar waarin je in Photoshop werkt aan afbeeldingen waarin copyright gegevens ontbreken:
• Je werkt bijvoorbeeld aan een oude foto van voor de tijd dat je automatisch copyright gegevens toevoegde
• Of je werkt aan een scan van een dia of negatief
• Je werkt aan een afbeelding die helemaal niet afkomstig is van een camera maar die je vers bent gestart in Photoshop
En zo zijn er waarschijnlijk nog wel wat voorbeelden te verzinnen. Maar waar het om gaat is dat ook dit (nieuwe) werk voorzien wordt van de juiste copyright gegevens. Het liefst zelfs net zo gemakkelijk als bij het eerder beschreven ingestionproces.
Met een paar stappen kun je dit realiseren:
1. We maken een zogenaamde sjabloon (template). Hierin nemen we de gewenste metadata op, in dit geval copyright gegevens
2. We maken een handeling om dit sjabloon toe te kunnen passen
3. We gebruik het Script Event manager van Photoshop om deze actie iedere keer uit te laten voeren wanneer we aan een bestand werken
Voordeel van deze aanpak is dat we het maar één keer op hoeven te zetten. Daarna hoeven we er dus niet meer te denken. Al onze bestanden zullen vanaf nu voorzien zijn van copyright gegevens.
STAP 1: Een metadata sjabloon maken
Allereerst maken we een leeg (lees: schoon) bestand. Daaraan voegen we copyright informatie toe welke we als sjabloon zullen opslaan:Open Photoshop en kies ‘Bestand’ in de menubalk en vervolgens voor ‘nieuw’ en daarna ‘Ok’.
Je hoeft verder dus niets in te vullen. We hebben nu schoon bestand gemaakt.
Kies nu in de menubalk voor ‘Bestand’ en daarna ‘Bestandsinfo’, het volgende menu wordt zichtbaar:
Omdat het een volledig nieuw bestand betreft zijn alle velden nog leeg. We vullen nu de velden in die te maken hebben met copyright: ‘Auteur’ (je naam), Copyrightstatus (Met), Copyrightmelding (copyright-teken, het jaartal, etc) en een URL waar een geïnteresseerde aanvullende informatie over jou kan vinden.
NB: Het © teken krijg je overigens door de toetscombinatie ALT + CTRL + C …
Open nu het tweede tabblad (IPTC):
Je ziet dat de gegevens automatisch vanuit het ‘Auteur’ veld is overgenomen. Scrol (in het IPTC deel) helemaal naar beneden:
Alle gegevens die thuis horen in een copyright template zijn nu ingevuld. Om dit nu als sjabloon op te slaan open je het driehoekje naast de ‘Importeren’ knop, helemaal onder in het scherm (zie blauwe pijl in afbeelding hierboven).
Kies vervolgens voor de optie ‘Exporteren’, geef een toepasselijke naam op en sla het bestand op.
Daarna zijn we terug in het Bestandsinfo scherm. Klik op ‘Annuleren’ om weer terug naar Photoshop te gaan.
STAP2: Een handeling maken
Een ‘handeling’ is eigenlijk een soort ‘opname’ van een aantal handmatig uitgevoerde handelingen. Deze opname kan later opnieuw ‘afgespeeld’ worden zodat je de handmatige handelingen die er in zijn opgenomen niet opnieuw hoeft uit te voeren.We starten met een nieuw document zoals in stap 1 (Bestand, Nieuw). Wellicht staat het bestand nog op je scherm…
Open nu het Handelingen paneel (Venster, handeling)
Allereerst maken we een nieuwe set (voor het geval we er aardigheid in krijgen en na deze eerste handeling er later nog meer willen gaan maken:) ).
Klik daartoe op het mapje onder in het handelingen venster (zie rode pijl) en kies een toepasselijke naam. Ik kies voor ‘Roelof’s handelingen’:
Zorg er voor dat de nieuwe set geselecteerd is en maak een nieuwe handeling aan:
Geef een toepasselijke naam op. Voor deze handeling kies ik voor ‘Copyright2013’:
De ‘opname’ zal beginnen zodra ik op de knop ‘Opnemen’ klik. Overigens worden alleen de handelingen geregistreerd, niet de tijd. Er is dus geen reden voor haast.
Klik nu op ‘Opnemen’:
Het rode symbooltje geeft aan dat de ‘opname’ loopt
Kies nu vanuit het menu voor ‘Bestand’ en dan ‘Bestandsinfo’
(NB: gebruik geen sneltoetscombinaties als je een handeling aan het opnemen bent):
Klik weer op het driehoekje naast ‘Exporteren’ en selecteer het eerder aangemaakte sjabloon (Copyrightbasis)
De opties die je hier kunt kiezen spreken grotendeels voor zichzelf. Ik vind de onderste optie het veiligst omdat daarmee geen bestaande metadata gegevens in een bestand worden overschreven. Er worden alleen nieuwe aan toegevoegd.
Kies hier Ok om de gekozen optie te bevestigen en daarna ook weer in het bestandsinfo scherm. Ga terug naar het Handelingenvenster:
Onze handeling is klaar dus we kunnen de opname stoppen. Dat doen we door op het vierkantje te klikken (zie rode pijl)
STAP 3: Een ‘script event’ aanmaken
Dit klinkt enger dan dat het is. In dit geval hoef je slechts de onderstaande instructies te volgen :)Ga in de menubalk van Photoshop naar ‘Bestand’ en vervolgens naar ‘Scripts’. Kies daar voor ‘Scripts Event Manager’. Vink daar allereerst het vakje aan:
Nu moeten we bepalen wat voor soort gebeurtenis onze handeling gaat initiëren. In dit voorbeeld kies ik voor nieuw document:
Nu bepalen we wat er moet gebeuren op het moment dat we een nieuw document aan gaan maken. We willen onze eerder gemaakte handeling uit laten voeren dus we selecteren de ‘Handeling’ radiobutton en kiezen daarna onze persoonlijke set (en onze eigen copyright handeling natuurlijk):
Klik in ditzelfde scherm nu op ‘Toevoegen’ en daarna op ‘Gereed’.
Vanaf nu, wanneer we een nieuw document aanmaken, zal deze altijd voorzien zijn van onze copyright gegevens!
We kunnen ook nog snel even een gebeurtenis aanmaken voor bestaande documenten.
Open opnieuw de Script Events Manager vanuit het Menu/Bestand/Scripts
Kies daarna voor ‘Document openen’ bij de gebeurtenis:
Wederom selecteren we de radiobutton van ‘Handeling’ en selecteren onze aangemaakte handeling. Daarna voegen we hem toe (Toevoegen) en bevestigen dit (Gereed).
Vanaf nu, wanneer we een nieuw document aanmaken of een bestaande openen, is die voorzien van onze copyright gegevens. Dit zonder ook maar een enkele handeling te hoeven uitvoeren. Althans, wanneer je even de moeite hebt genomen bovenstaande uit te voeren :).
Opmerking:
Wanneer we op de beschreven manier onze copyright gegevens toevoegen aan foto’s dan toont Photoshop ons dit ook meteen. Het copyright symbool © staat dan in de titel van het betreffende document:
Andersom is echter niet het geval, je mag niet de conclusie trekken dat de copyright gegevens ontbreken wanneer je dit teken niet ziet!
Wanneer ik de bestandsinformatie van deze afbeelding opvraag:
Dan zie je dat het alleen iets zegt over het knopje ‘Copyrightstatus’. Standaard staat deze namelijk op ‘onbekend’. De producten van Adobe kennen deze optie maar mocht je andere applicaties hebben gebruikt voor het import proces (ingestion) en daarbij keurig een copyrightmelding e.d. hebben meegenomen dan herkent Photoshop dat niet altijd automatisch!
Dus aan het ontbreken van het copyright teken in de titel van een afbeelding die geopend is in PhotoShop mag je niet de conclusie verbinden dat deze gegevens dan ontbreken.
NB: Mocht je bovenstaande liever in een document raadplegen dan kun je eenvoudig mijn whitepaper downloaden.
zondag 1 september 2013
Workflow vereenvoudiging: automatisch trefwoorden toekennen
Omdat een RAW foto workflow best nog veel handelingen met zich mee brengt ben ik voortdurend op zoek om het proces efficiënter te maken.
Dit artikel geeft een goede weergave van m’n workflow en die bestaat o.a. de volgende 3 (belangrijke) stappen:
- (Ster)waarderingen geven
- Namen van personen die op de foto staan toevoegen
- Overige trefwoorden toevoegen
Om dit proces wat te vereenvoudigen zorg ik er tegenwoordig voor
dat bij het ingestion proces (wanneer de foto’s van fotokaart of toestel naar
de computer worden overgebracht) er meteen (automatisch) een drietal (helper) trefwoorden mee worden genomen:
Voor dit ingestion proces gebruik ik nog altijd
NikonTransfer (onderdeel van ViewNX2) hoewel ik dat waarschijnlijk in de
toekomst ook met Lightroom ga doen maar daarover een andere keer meer. Over het
ingestion proces heb ik overigens eerder dit
artikel geschreven.
Ik had al een voorinstelling aangemaakt waarin al mijn copyright
gegevens waren opgenomen (die gelden tenslotte voor alle foto’s). Deze voorinstelling
heb ik uitgebreid met drie trefwoorden (keywords):
- @nog_geen_trefwoorden
- @nog_geen_namen
- @nog_geen_waardering
In mijn DAM kan ik nu met één klik een overzicht krijgen van
alle foto’s uit een bepaalde ‘categorie’. Nu hoef ik dus niet meer alle drie
kenmerken van een set foto’s tegelijk te muteren maar kan ik dat afzonderlijk
doen. Ook al heb ik maar tijd om 1 foto van een waardering te voorzien dan doe
ik dat gewoon en verwijder dan het trefwoord ‘@nog_geen_waardering’ van het
betreffende bestand.
In Lightroom kun je dit natuurlijk ook doen maar daar is het
zelfs mogelijk om een aantal van dit soort kenmerken te combineren in
zogenaamde Slimme Verzamelingen (Smart Collections). Dit is een dusdanig
interessant onderwerp dat ik daarop later terug kom:
dinsdag 13 augustus 2013
Houd zicht op je geheugenkaarten!
Drie tips met betrekking tot het gebruik van je (foto) geheugenkaarten:
Tip 1: Hoogstwaarschijnlijk
heb je, net als ik, meerdere geheugenkaarten. Het is dan ook belangrijk om ze
te herkennen. Nummer ze daarom (op bijvoorbeeld
de achterzijde, deze is meestal beschrijfbaar) en gebruik het nummer om
aantekeningen over je kaarten bij te houden (dat doe ikzelf via de Lightroom 'Big Note' plugin van John Beardsworth) maar het kan ook gewoon in een notitieblokje natuurlijk.
Ik noteer dit om eventuele problemen met een kaart vroegtijdig te herkennen zodat je op tijd passende maatregelen kunt nemen zoals de kaart vervangen.
Ik noteer dit om eventuele problemen met een kaart vroegtijdig te herkennen zodat je op tijd passende maatregelen kunt nemen zoals de kaart vervangen.
Om tijdens je fototrip zicht te houden op de volle versus de lege kaarten kun je
de volle bijvoorbeeld met het nummer naar boven in het doosje plaatsen en de
lege met het etiket naar boven. Beter nog is om voor volle kaarten een ander
doosje te gebruiken dan voor lege.
Tip 2: Verwijder
geen foto’s op je camera maar schiet gewoon door totdat de kaart bijna vol is. Pas nadat
al je foto’s gekopieerd zijn maak je de kaart leeg door hem in de camera te formatteren. Doe dit
niet op de computer, het blijkt in de praktijk dat dit soms problemen kan
opleveren.
Tip 3: Gebruik de
allerlaatste beschikbare opname(s op je fotokaart niet (fotografeer dus niet door totdat de camera aangeeft dat de kaart vol is). Heel soms blijkt namelijk dat hierdoor problemen kunnen ontstaan en dan heb je meteen geen toegang meer tot alle foto's van de betreffende kaart. In zo'n geval moet je dus eerst met herstelsoftware aan de gang e.d. maar dat kun je dus voorkomen. Zorg dat je niet voor verrassingen komt te
staan en vervang je kaart tijdig voor een lege en schiet hem niet helemaal
vol. Wanneer je dit maar vaak genoeg doet zul je merken dat het een automatisme wordt.
maandag 1 juli 2013
Metadata bij foto’s, handig! En wel om meerdere redenen...
Dat metadata bij foto’s
handig is bij het organiseren van je foto’s en het later weer terugvinden
wisten we al. Eerder schreef ik dat het ook zijn nut kan hebben in het geval je
fotocamera gestolen wordt maar er bestaat dus nog een toepassing en dat is wanneer je
een gebruikte fotocamera wilt kopen.
Levensduur
De levensduur van een
camera wordt voor een belangrijk deel bepaald door de mechanische onderdelen en
de belangrijkste daarvan is de sluiter. Die kan maar een beperkt aantal malen
open en dicht maar je kunt je voorstellen dat dit niet zo veel te maken heeft
met hoe oud het toestel is. Een camera van 5 jaar kan wel aanmerkelijk minder
foto’s hebben gemaakt dan een toestel van 2 jaar. Dit is vooral afhankelijk van
wie het toestel gebruikt.
Het aantal malen dat de
sluiter heeft gewerkt (er dus een foto is gemaakt) wordt uitgedrukt in ‘Shutter
Counts’ of ‘Actuations” en bij de meeste moderne toestellen wordt de waarde
ervan bijgehouden in de metadata van de foto’s die met het toestel gemaakt
worden.
Allereerst wil je
natuurlijk weten wat de levensduur is (hoeveel foto's je er mee kunt maken) van de camera die je op het oog hebt. Dat
kan met de ‘Camera Shutter Life Expectancy Database’ op http://www.olegkikin.com/shutterlife/ :
Het is dus geen absoluut aantal maar een bereik met bovenaan de pagina het gemiddelde.
Op de website Shuttercounter (http://www.shuttercounter.com/) kun je er vervolgens gemakkelijk achter komen hoeveel opnames de camera (welke je op het oog hebt) heeft gemaakt:
Op de website Shuttercounter (http://www.shuttercounter.com/) kun je er vervolgens gemakkelijk achter komen hoeveel opnames de camera (welke je op het oog hebt) heeft gemaakt:
Maak een foto met het
beoogde toestel. Upload vervolgens die foto. Je ziet dan een rapport vergelijkbaar als dit:
Dit toestel heeft blijkbaar
30.589 opnames gemaakt.
We hadden gezien dat de gemiddelde levensduur voor dit model zo’n
274.000 is.
Je mag zelf de conclusie trekken of je dit exemplaar zou willen
kopen of niet.
zaterdag 1 juni 2013
De allerbeste nieuwe functie van Lightroom 5
We willen natuurlijk
telkens meer interessante snufjes in de nieuwe software. Voor foto software als Lightroom heeft dat deels betrekking op het kunnen aanpassen van de beelden zoals belichting, kleurtemperatuur, perspectiefcorrectie e.d.
Net zo belangrijk echter, zo niet belangrijker, in een foto-beheer programma is ‘echt’ kunnen beheren van je foto’s. Denk daarbij aan controleren of al je foto’s er nog daadwerkelijk zijn of dat ze niet corrupt zijn.
Omdat fotobeheer applicaties als Lightroom zogenaamde previews genereren op het moment dat je foto’s aan de catalogus toevoegt, kijk je niet rechtstreeks naar je fotobestanden maar naar deze preview. Het is dus mogelijk dat foto’s verdwijnen zonder dat je dat meteen in de gaten hebt. Wanneer je door je catalogus navigeert zijn alle foto’s tenslotte gewoon zichtbaar. Totdat je een verdwenen of corrupt bestand probeert te openen, dat lukt dan namelijk niet en dit wil je natuurlijk vóór zijn. Lightroom biedt daar vanaf versie 5 twee opties voor:
- Het zoeken van ontbrekende foto's
- DNG validatie
Het zoeken van ontbrekende foto's
Zoals je ziet is de
vertaling nog niet helemaal correct maar dat wordt in de definitieve versie
vast hersteld. Wat er gebeurt is dat Lightroom in zijn catalogus kijkt of er
foto’s in voorkomen waarvan het bronbestand niet meer gekoppeld zijn. Zoals gezegd, de
afbeeldingen die Lightroom toont zijn niet de ‘echte’ foto’s maar previews. Met behulp van deze optie wordt dus gecontroleerd of de
‘echte’, onderliggende foto’s er nog altijd zijn zoals het de bedoeling is.
Wanneer dat niet het geval is presenteert Lightroom je een overzicht van de ontbrekende foto's:
Je kunt daarna zelf
bepalen wat er aan de hand is. Het kan natuurlijk een bewuste actie zijn
geweest om een bestand weg te gooien en dat je vergeten bent om dit in
Lightroom vast te leggen. Wanneer het echter geen bewuste actie is geweest, ben
je waarschijnlijk erg blij over deze informatie te beschikken want nu kun je
vrij snel een back-up van de betreffende bestanden opzoeken en terugzetten.
DNG validatie
Om DNG validatie te doorgronden (en op zijn waarde te beoordelen) is wat meer achtergrond informatie nodig over zowel DNG als data validatie.
Om met Data Validatie te
beginnen, dit betreft de integriteit van een bestand.
Alle bestanden (ook foto’s) bestaan uit een reeks bits, eigenlijk één groot getal. Door daar een berekening op los te laten kun je de zogenaamde hashwaarde (ook wel checksum genoemd) berekenen, ook weer gewoon een getal. Dit getal is wel een stuk korter dan het origineel, een soort samenvatting zeg maar. Nu, dit getal (hashwaarde) kun je samen met (of afzonderlijk van) het oorspronkelijke bestand bewaren.
Door op een later moment opnieuw de hashwaarde te laten berekenen van dezelfde foto en die waarde dan te vergelijken met de eerder berekende waarde, weet je of er iets gewijzigd is. Beide waardes moeten namelijk identiek zijn en is dat niet het geval dan weet je dat er iets aan de hand is.
Alle bestanden (ook foto’s) bestaan uit een reeks bits, eigenlijk één groot getal. Door daar een berekening op los te laten kun je de zogenaamde hashwaarde (ook wel checksum genoemd) berekenen, ook weer gewoon een getal. Dit getal is wel een stuk korter dan het origineel, een soort samenvatting zeg maar. Nu, dit getal (hashwaarde) kun je samen met (of afzonderlijk van) het oorspronkelijke bestand bewaren.
Door op een later moment opnieuw de hashwaarde te laten berekenen van dezelfde foto en die waarde dan te vergelijken met de eerder berekende waarde, weet je of er iets gewijzigd is. Beide waardes moeten namelijk identiek zijn en is dat niet het geval dan weet je dat er iets aan de hand is.
Nu kun je, als je op
internet zoekt, wel tools vinden die dergelijke hash waardes van je foto’s
kunnen berekenen maar dit is niet alleen veel werk maar de hele administratie
er om heen is ook nog eens dusdanig dat ik niemand ken die dit ook
daadwerkelijk doet. Het principe echter is uitermate geschikt om
geautomatiseerd in een tool of applicatie op te nemen. Nu, dat is dus precies
wat Adobe in Lightroom 5 heeft gedaan maar wel alleen voor DNG bestanden!
DNG was al een erg zinvol formaat, lees ook mijn eerdere artikelen hierover, maar deze functie in Lightroom voegt dus alleen nog maar meer waarde toe en dat zit zo;
Nu is het leuke van
Lightroom dat ook alle beeldaanpassingen in deze schil worden opgeslagen. De
RAW foto data wordt dus nooit aangeraakt. Nu, dit principe kan worden gebruikt
om te kijken of de foto nog altijd onaangeraakt is:
Wanneer de foto voor het
eerst in Lightoom wordt ondergebracht rekent Lightroom allereerst uit wat de
hashwaarde van de RAW data is. Deze waarde wordt in de database van Lightroom
opgeslagen en wanneer je dan later op ‘DNG bestanden valideren’ klikt, gaat Lightroom
opnieuw de hashes voor alle DNG foto’s berekenen. Deze vergelijkt Lightroom dan
met de historische gegevens in zijn database, ook als dit duizenden foto’s
betreft (iets dat met de hand vrijwel ondoenlijk is). Wanneer Lightroom foto’s
ontdekt die wel gewijzigd zijn dan presenteert hij je die zodat je zelf
volgacties kunt bepalen en een onderzoek naar de oorzaak in kunt stellen.
Zoals gezegd is deze
optie voor ‘normale’ bestanden (DOCX, XLSX, JPG etc) niet erg
zinvol omdat je dit soort bestanden nu eenmaal regelmatig bewerkt. Na een validatie zoals
hierboven uitgelegd zou je dan een overzicht krijgen van alle bestanden die
sinds hun aanmaak zijn gewijzigd. In de meeste gevallen zul je dan niet kunnen zeggen of dit nu terecht dan wel onterecht is omdat het domweg om veel de veel bestanden in het overzicht gaat. Met zo’n overzicht kun je dus
niet zo veel.
Bij DNG echter worden alle wijzigingen die je aanbrengt opgeslagen als meta data...(niet alleen trefwoorden maar ook de bewerkingen!) Het echte foto bestand, de RAW data, wordt dus niet gewijzigd. Nooit. Nu heeft de validatie dus opeens wel zin omdat alleen die foto’s worden getoond die onterecht zijn veranderd. En dat nu is zeer waardevolle informatie vanuit het oogpunt van beheer.
Bij DNG echter worden alle wijzigingen die je aanbrengt opgeslagen als meta data...(niet alleen trefwoorden maar ook de bewerkingen!) Het echte foto bestand, de RAW data, wordt dus niet gewijzigd. Nooit. Nu heeft de validatie dus opeens wel zin omdat alleen die foto’s worden getoond die onterecht zijn veranderd. En dat nu is zeer waardevolle informatie vanuit het oogpunt van beheer.
Hoe gaat dit nu concreet
in zijn werk?
Door in het Bibliotheek
menu te kiezen voor de optie ‘DNG bestanden valideren’ wordt de volledige
catalogus doorlopen op het voorkomen van onterecht gewijzigde (DNG) bestanden. Als
het goed is krijg je telkens onderstaande melding te zien:
Mocht dit onverhoopt toch een keer niet
het geval zijn dan weet je dat je meteen actie moet ondernemen!
Wat mij betreft is dit dan ook de
allerbelangrijkste uitbreiding van Lightroom 5 en het is me een raadsel
waarom Adobe (maar ook collega-bloggers) er zo weinig aandacht aan besteden!
woensdag 1 mei 2013
10 DAM tips
In de loop van de jaren heb ik, naast de artikelen op deze blog, wat tips en trucs geschreven rondom het thema 'Digital Asset Management'. Door mijzelf is 'DAM' vertaald naar 'Digitaal Fotobeheer' en hierbij een aantal highlights:
- Reflecta dia scanner Met stipt op één staat mijn
handleiding voor de Cyberview scansoftware die met de Reflecta Digitdia 5000
diascanner werd meegeleverd. De originele handleiding is erg slecht en
bovendien in het engels. Na vier jaar (!) blijkt het document nog steeds in een
grote behoefte te voorzien want hij wordt zeker nog een paar keer per week
gedownload: https://www.box.com/shared/cuv4349frc
- Contract om met meerdere mensen een diascanner te
kopen Met betrekking tot dezelfde Reflecta
diascanner heb ik beschreven hoe ik de scanner samen met een aantal anderen heb
gekocht. Wanneer je je verzameling dia’s eenmaal hebt gescand heb je tenslotte
niet meer zo veel aan zo’n scanner en aangezien het om een kostbaar apparaat
gaat kun je beter vooraf bepalen wat je achteraf met het toestel gaat doen. Het
‘contract’ dat ik hiervoor heb gemaakt kan als inspiratie dienen voor anderen
die een dergelijke constructie willen gaan toepassen.
https://www.box.com/shared/7ehg11mi7c - Kodachrome scan ervaring Alweer een ervaring met de
diascanner, dit maal ging het om het scannen van Kodachrome dia’s. Het blijkt namelijk
dat je daar expliciet rekening mee moet houden en hier kun je zien wat er
gebeurt wanneer je dat niet doet.
https://www.box.com/shared/rpbrmp9i45 - DAM checklist Dit voorbeeld is gebaseerd op m’n
mobiele workflow met daarin alleen ViewNX van Nikon (met tegenwoordig het
transfer deel ingebouwd). Het is een
Open Office sheet maar het kan zondermeer in Excel worden geopend en bewerkt.
https://dl.dropbox.com/u/25580003/Checklist%20DAM%20onderweg.ods - RAW opname’s converteren naar het DNG formaat Ik heb een aantal keren op m’n blog geschreven over (de voordelen van) het DNG
formaat. In deze instructie beschrijf ik het hoe:
https://www.box.com/shared/3bizsjv0g4 - Backup handleiding van Karen's replicator Binnen m’n workflow neemt de backup een belangrijke plek in. Tegenwoordig doe
ik dat met (de gratis versie van) Syncback omdat die (als enige volgens mij)
een validatie optie heeft waarmee te zien is of de backup daadwerkelijk correct
is verlopen. Voorheen gebruikte ik (het eveneens gratis) Karen’s replicator,
waavoor ik een Nederlandstalige handleiding schreef: https://www.box.com/shared/652uygn2a4
- Bevindingen MediaPro (als 'opvolger' van Expression Media)
Mijn bevindingen stammen van de eerste release van MediaPro en zijn dus nu (versie 1.4) niet meer actueel. Ik zou hem eigenlijk een keer moeten bijwerken maar nu ik het besluit heb genomen om over te stappen naar Lightroom ben ik bang dat het er niet meer van zal gaan komen…
https://dl.dropbox.com/u/25580003/Mijn%20eerste%20ervaringen%20met%20Media%20Pro%201%20en%20een%20vergelijking%20met%20Expression%20Media.pdf - Nikon
Image Space Er zijn heel veel cloudoplossingen om je foto’s
online neer te zetten maar Nikon biedt wel erg veel gratis ruimte, 20 Gb, mits
je over een Nikon toestel beschikt:
https://www.box.com/s/lwk7vc2cwtr7qc3pllwx - XNview handleiding (toevoegen metadata) Ten behoeve van mensen die op
zoek zijn naar een gratis DAM oplossing past XNview daar goed in. Met name in
combinatie met Picasa van Google. De rolverdeling is dan dat metadata wordt
toegevoegd aan de foto’s m.b.v. XNview en met behulp van Picasa zijn de
afbeeldingen dan snel weer terug te vinden.
(XNview zoekt namelijk niet zo goed en Picasa voegt maar heel beperkt data
aan de foto’s zelf toe)
https://www.box.com/shared/doxy5l7n4g - Automatische Kleuraanpassing in IrfanView Kleuraanpassingen over veel
foto’s tegelijk kan met het gratis IrfanView, in dit document lees je hoe dit
gaat:
https://www.box.com/shared/50x9dyacv6
Update 2016: Een aantal artikelen moet
worden herschreven omdat vanwege nieuwe inzichten of nieuwe technologie. Af en toe doorloop ik oude blogs en zet er, wanneer nodig, een update onder en verwijs wanneer mogelijk naar een nieuwer artikel. Mocht je vragen of opmerkingen hebben laat me dat vooral weten, alles is welkom!
Zet het bijvoorbeeld in een reactie onder het artikel.
Zet het bijvoorbeeld in een reactie onder het artikel.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
