zaterdag 20 februari 2021

Alle eerder gepubliceerde downloads op een rijtje



In mijn blogartikelen verwijs ik regelmatig naar separate downloads. Vandaag een overzicht van de downloads tot nog toe:

Back-up voor fotografen

Een White paper over back-up, specifiek gericht op fotografen
https://app.box.com/s/o2irxo58ghkpxzpyonp2gn8f8n9t8owz



Reflecta dia scanner

Met stipt op één van mijn download top 10 staat de handleiding voor de Cyberview scansoftware die met de Reflecta Digitdia 5000 diascanner werd meegeleverd. De originele handleiding is erg slecht en bovendien in het Engels. Na al die jaren blijkt het document nog steeds in een grote behoefte te voorzien want hij wordt zeker nog een paar keer per week gedownload:
https://www.box.com/shared/cuv4349frc


Contract om met meerdere mensen een diascanner te kopen

Met betrekking tot dezelfde Reflecta diascanner heb ik beschreven hoe ik de scanner samen met een aantal anderen heb gekocht. Wanneer je je verzameling dia’s eenmaal hebt gescand heb je tenslotte niet meer zo veel aan zo’n scanner en aangezien het om een kostbaar apparaat gaat kun je beter vooraf bepalen wat je achteraf met het toestel gaat doen. Het ‘contract’ dat ik hiervoor heb gemaakt kan als inspiratie dienen voor anderen die een dergelijke constructie willen gaan toepassen.
https://www.box.com/shared/7ehg11mi7c


Kodachrome scan ervaring

Alweer een ervaring met de dia scanner, ditmaal ging het om het scannen van Kodachrome dia’s. Het blijkt namelijk dat je daar expliciet rekening mee moet houden en hier kun je zien wat er gebeurt wanneer je dat niet doet.
https://www.box.com/shared/rpbrmp9i45


DAM checklist

Dit voorbeeld is gebaseerd op m’n (OUDE) mobiele workflow met daarin alleen ViewNX van Nikon (met daarin het transfer deel). Het is een Open Office sheet maar het kan zondermeer in Excel worden geopend en bewerkt.
https://dl.dropbox.com/u/25580003/Checklist%20DAM%20onderweg.ods


RAW opnames converteren naar het DNG formaat

Ik heb een aantal keren op m’n blog geschreven over (de voordelen van) het DNG formaat. In deze instructie beschrijf ik het hoe:
https://www.box.com/shared/3bizsjv0g4


Backup handleiding van Karen's replicator

Binnen m’n workflow neemt de backup een belangrijke plek in. Tegenwoordig doe ik dat met (de gratis versie van) Syncback omdat die een validatie optie heeft waarmee te zien is of de backup daadwerkelijk correct is verlopen. Voorheen gebruikte ik (het eveneens gratis) Karen’s replicator, waavoor ik een Nederlandstalige handleiding schreef: https://www.box.com/shared/652uygn2a4


Bevindingen MediaPro (als 'opvolger' van Expression Media)
Omdat MediaPro er niet meer is zijn mijn bevindingen niet meer actueel. Alleen interessant als naslag dus.
https://dl.dropbox.com/u/25580003/Mijn%20eerste%20ervaringen%20met%20Media%20Pro%201%20en%20een%20vergelijking%20met%20Expression%20Media.pdf


Van EM2 naar LR5.x

Een Whitepaper over mijn ervaringen met de overstap van Expression Media (EM2) naar Adobe Lightroom. link


Nikon Image Space

Er zijn heel veel cloudoplossingen om je foto’s online neer te zetten maar Nikon biedt wel erg veel gratis ruimte, 20 Gb, mits je over een Nikon toestel beschikt:
https://www.box.com/s/lwk7vc2cwtr7qc3pllwx


XNview handleiding (toegespitst op het toevoegen metadata)

Ten behoeve van mensen die op zoek zijn naar een gratis DAM oplossing past XNview daar goed in. Met name in combinatie met Picasa van Google. De rolverdeling is dan dat metadata wordt toegevoegd aan de foto’s m.b.v. XNview en met behulp van Picasa zijn de afbeeldingen dan snel weer terug te vinden. (XNview zoekt namelijk niet zo goed en Picasa voegt maar heel beperkt data aan de foto’s zelf toe)
https://www.box.com/shared/doxy5l7n4g


Batch Kleuraanpassing in IrfanView

Kleuraanpassingen over veel foto’s tegelijk kan met het gratis IrfanView, in dit document lees je hoe dit gaat:
https://www.box.com/shared/50x9dyacv6


Automatisch copyright-gegevens toevoegen aan foto’s in Photoshop

Uitleg over hoe je dit kunt realiseren met een combinatie van drie zaken: Een metadata sjabloon, een handeling en een script event.
https://app.box.com/s/nwpls68zw3mk3t08nhivl6jzmsdln2r4


zaterdag 2 januari 2021

Terugblik op 2020

 


2020dec
Categorieën (foto)metadata
De categorieën beschreven zoals IPTC, Peter Krogh en Philip Hodgetts die zien.


2020 nov

Whitepapers en downloads
Een overzicht van alle downloadbare documenten die ik in de loop van de tijd gepubliceerd heb.

2020 okt

De verschillende Lightroom voorvertonigen
Lightroom kent allerhande soorten voorvertoningen. Een toelichting.

 


2020 sept

Beeldlicenties via Google images
De verbeteringen die Google aan heeft gebracht om misbruik van o.a. beeldmateriaal te verminderen.


2020 aug
AI in Fotografie – Deel 2
Twee onderwerpen: Adobe Sensei in combinatie met Lightroom Classic en Narrative Select voor ‘Culling’ 


2020 juli
Nieuwe zoekinterface voor WikimediaCommons
Hay Kranen bouwde een alternatief voor het zoekscherm van WikiMediaCommons dat beter functioneert en bovendien gebruiksvriendelijker is.



2020 juni
Wijzigingen wegschrijven in XMP of niet?
De voor- en nadelen tegen elkaar afgewogen

2020 mei
Wild fotograferen, esthetiek versus ethiek
Over het Ethical Exif initiatief van Paul Bertner
 


2020 april

Consistent waarderen
Over o.a. het LR ‘Eindmarkering deelvenster’



2020 maart

Het Lightroom HSL/Kleur paneel
Het HSL paneel toegelicht
 


2020 feb
Derivatieven, wat zijn dat en bewaar je ze of niet?
Verschil toegelicht tussen afgeleide bestanden in gebruik en in beheer



2020 jan
Terugblik op de blogartikelen van 2019 
Een terugblik op alle artikelen van het afgelopen jaar inclusief een geactualiseerde versie van voorliggend (downloadbaar) document (waarin korte toelichtingen en links naar alle artikelen vanaf 2008.)




Voor de mensen die m’n blog volgen en eens een artikel terug willen zoeken heb ik een index gemaakt in een vergelijkbare opmaak als dit overzicht maar dan terug tot aan 2008. Dit overzicht kan hier gedownload worden.



Content Authenticity Initiative (CAI)

 

Op 13 oktober 2020 was de jaarlijkse IPTC conferentie en een van de onderwerpen die daar m’n aandacht trok was een initiatief (voor de initiatiefnemers zie later in dit artikel) om tot een industrie standaard te komen voor wat ze zelf noemen “digital content attribution”.

Het gaat hier om het verifiëren van de afkomst van beeldmateriaal en zien wat er ‘onderweg’ precies mee gebeurd is. Hun doel is dat consumenten beter in staat zijn om de betrouwbaarheid van beeldmateriaal te beoordelen.

Andy Parsons van Adobe (een van de initiatiefnemers van CAI) presenteerde het initiatief en het kan  hier op Youtube teruggekeken worden (vooral de moeite waard vanwege de voorbeelden die hij liet zien).

Echtheid van informatie heeft ons altijd al bezig gehouden (Ik schreef hier al een aantal malen over; hier en hier ). Het is echter niet eenvoudig om te bepalen wat onecht is. Het blijkt eenvoudiger om te bepalen wat  wél echt is.

Een paar decennia geleden we kregen informatie van geprinte media uit voornamelijk betrouwbare bronnen. De situatie tegenwoordig is heel anders:

  • Vooruitgang in techniek
  • Mogelijkheden tot verspreiding van content (1 telefoon naar miljoenen anderen)
  • Snelheid van verspreiding is nu seconden waar dat minuten, uren of dagen was
  • Er bestaat content met de bedoeling om te misleiden
  • Gebrek aan transparantie

Er zijn een aantal mogelijkheden om het hoofd te bieden aan de moeilijkheden die hierdoor ontstaan. Andy onderscheidt drie ‘pijlers’:

  1. Educatie
  2. Detectie
  3. Attribution (Toeschrijven aan)

Voor wat betreft de eerste pijler, mensen moeten de verschillende mogelijkheden kennen die er bestaan om beeld te manipuleren plus de termen waarmee die geclassificeerd worden als Cheapfake, deepfake, e.d.

De tweede pijler benoemde ik eerder al even, het is een wapenwedloop. De mensen die beelden manipuleren staan altijd een stap voor op diegenen die ze proberen te herkennen.

Het voorbeeld van de Deepfake Detection Challenge van o.a. Facebook liet zien dat weliswaar 65% van het nepmateriaal er uit wordt gehaald maar dan blijft er nog altijd een immense hoeveelheid over die er doorheen glipt. De herkenningspercentages zullen wellicht verbeteren maar de ‘good guys’ zullen altijd een stap achter blijven lopen.

Het CAI initiatief concentreert zich op de derde pijler ‘Attribution’. Het volgen van het beeldmateriaal tijdens de reis die het aflegt van opname naar publicatie. Het gaat hierbij om vertrouwen over wie, wat en hoe. Deze informatie wordt dan vastgelegd in een robuustere, fraudebestendiger ‘schil’ dan EXIF of XMP alleen (want die informatie blijkt te vaak niet meer (correct) aanwezig op het web).

 

Schematisch betreft het een structuur voor het opslaan en uitlezen van cryptografische verifieerbare gegevens door een zogenaamde ‘actor’. Dit kan een mens zijn maar ook hard- of software. Twee andere termen die nog een rol spelen zijn ‘Claims’ en ‘Assertions’ . Assertions representeren informatie en Claims pakken die in, in verifieerbare pakketten.

Iedere actor die het beeldmateriaal maakt of bewerkt creëert daarmee ook een Assertion met informatie over wat er gedaan is, wanneer en namens wie. Een dergelijke Assertion is feitelijk een cryptografische hashwaarde. Wanneer deze digitaal ondertekend wordt (door een vertrouwde partij) wordt het een ‘Claim’. De handtekening garandeert als het ware de integriteit van de Claim. Zo’n Claim reist dan mee met de foto en er worden meerdere aan toegevoegd wanneer er andere partijen zijn die iets met het beeld doen (bewerken, publiceren, etc). Iedere nieuwe Claim refereert naar de vorige waardoor het een ketting wordt.

Claims bevaten dus feiten over de creatie van het beeld, auteurschap, bewerkingsacties, details van het apparaat waarmee het beeld gecreëerd is, de software die gebruikt is en nog veel meer. Deze feiten tonen de herkomst van een bepaald beeld aan.

Claims kunnen aan het beeldmateriaal worden toegevoegd of centraal (in de cloud) worden beheerd, dat is afhankelijk van de workflow en de mogelijkheden die leveranciers zullen gaan bieden.

Een belangrijk onderdeel in het proces zijn de organisaties die de Claims gaan ondertekenen. Zij gaan dezelfde rol vervullen als dat Certification Authorities voor webbrowsers doen; het afgeven van certificaten die de betrouwbaarheid van websites garanderen (het ssl slotje).

Hoe werkt het vanuit (Adobe) gebruikersperspectief?

  • 1. Creëer een beeld
  • 2. Breng wijzigingen aan en schrijf deze terug naar het bestand
  • 3. Bereken een unieke vingerafdruk, de assertion (hash)
  • 4. Onderteken de Claim en sla die op (online of offline)
  • 5. Bewaar de handtekening-URL in de XMP ruimte van het beeldmateriaal

 


Een preview van de ‘Creator’s view’ in Photoshop. (Het betreft een screenshot van de eerdergenoemde video en hij is daarom niet zo scherp..)

In deze Creators view zie je informatie over de herkomst van de foto die je geopend hebt.

 


Van een afbeelding die je op internet hebt gevonden, kun je de herkomst ook opvragen.

 

En nu?

De CAI initiatiefnemers zijn niet de kleinste; Adobe, Microsoft, BBC, CBC, New York Times, Stanford Center for Blockchain Research, Truepic, University of California – Berkeley, WITNESS en Twitter.  

Gezien alle nepnieuws wat er tegenwoordig is denk ik zelf dat er een grote behoefte is aan een dergelijk initiatief mits de ondersteuning maar voldoende is. Met initiatiefnemers als Adobe, Microsoft, BBC, CBC, New York Times, Stanford Center for Blockchain Research, Truepic, University of California – Berkeley, WITNESS en Twitter lijkt dit zeker mogelijk. Laten we hopen dat er snel gemakkelijk te gebruiken praktische toepassingen komen!

Voor diegenen die zich nader willen verdiepen in deze materie is er een (Engelstalige) White paper “Setting the Standard for Content Attribution” beschikbaar.

zaterdag 12 december 2020

Categorieën (foto)metadata


Recent viel het me op dat je blijkbaar vanuit verschillende invalshoeken naar metadata van foto’s kunt kijken en ze ook verschillend kunt classificeren. Een paar voorbeelden.


Het IPTC onderscheid 3 categorieën meta data:

  • Administratief

Datum van opname, de locatie, contactinformatie en technische details, e.d.

  • Beschrijvend

Informatie over de zichtbare inhoud. Dit kan met vrije tekst of m.b.v. codes uit een ‘controlled vocabulary’

  • Rechten

Wie is de maker, Copyrightinformatie, gebruiksrecht en modelovereenkomst (quit claim)

 

Peter Krogh (via dpbestflow.org)  onderscheidt ook 3 verschillende categorieën maar andere dan het IPTC:

  • Automatisch gegenereerde metadata

Bestandseigenschappen en EXIF die automatisch gecreëerd zijn door de camera

  • Bulk ingevoerde metadata

Licentiegegevems, copyright, brede classificatie zoals werk/privé. Vaak toegepast middels een template of sjabloon aan alle of meerdere foto’s tegelijk

  • Hogere metadata

Waardering, namen van personen, situatieschets. Dit is informatie die aan een enkele of slechts paar foto’s tegelijk wordt toegekend

 

Philip Hodgetts onderscheid meer verschillende soorten metadata:

  • Source metadata
Wat er vanuit de camera aan de foto wordt meegegeven

  • Added metadata
Toegevoegd, trefwoorden bijvoorbeeld

  • Derived metadata
Gezichtsherkenning, plaatsen afgeleid van GPS coördinaten

  • Inferred metadata
Veronderstelling, afgeleid van andere metadata. Het is op een vrijdag en het is in een kerk dus het zal hoogstwaarschijnlijk om een huwelijk gaan. Gezichtsherkenning. OCR.

  • Analytical metadata
Visueel duidelijk aanwezig maar onzichtbaar voor de computer. Het gaat hierbij om de samenhang tussen foto’s. De combinatie van wat er op staat en wat je al weet.

  • Transformative metadata
Een voorbeeld die hij hier gebruikt was de Color lookup table


 

dinsdag 3 november 2020

Whitepapers en andere downloads

 



In mijn blogartikelen verwijs ik regelmatig naar separate downloads. Hier een overzicht van de downloads tot nog toe:

Back-up voor fotografen

Een whitepaper over back-up, specifiek gericht op fotografen

https://app.box.com/s/o2irxo58ghkpxzpyonp2gn8f8n9t8owz

 

Reflecta dia scanner     

Met stipt op één van mijn download top 10 staat de handleiding voor de Cyberview scansoftware die met de Reflecta Digitdia 5000 diascanner werd meegeleverd. De originele handleiding is erg slecht en bovendien in het Engels. Na al die jaren blijkt het document nog steeds in een grote behoefte te voorzien want hij wordt zeker nog een paar keer per week gedownload: 

https://www.box.com/shared/cuv4349frc 

 

Contract om met meerdere mensen een diascanner te kopen     

Met betrekking tot dezelfde Reflecta diascanner heb ik beschreven hoe ik de scanner samen met een aantal anderen heb gekocht. Wanneer je je verzameling dia’s eenmaal hebt gescand heb je tenslotte niet meer zo veel aan zo’n scanner en aangezien het om een kostbaar apparaat gaat kun je beter vooraf bepalen wat je achteraf met het toestel gaat doen. Het ‘contract’ dat ik hiervoor heb gemaakt kan als inspiratie dienen voor anderen die een dergelijke constructie willen gaan toepassen.
https://www.box.com/shared/7ehg11mi7c

 

Kodachrome scan ervaring     

Nog een ervaring met de dia scanner, ditmaal ging het om het scannen van Kodachrome dia’s. Het blijkt namelijk dat je daar expliciet rekening mee moet houden en hier kun je zien wat er gebeurt wanneer je dat niet doet.
https://www.box.com/shared/rpbrmp9i45

 

DAM checklist     

Dit voorbeeld is gebaseerd op m’n (OUDE) mobiele workflow met daarin alleen ViewNX van Nikon (met daarin het transfer deel). Het is een Open Office sheet maar het kan zondermeer in Excel worden geopend en bewerkt.
https://dl.dropbox.com/u/25580003/Checklist%20DAM%20onderweg.ods

 

RAW opname’s converteren naar het DNG formaat     

Ik heb een aantal keren op m’n blog geschreven over (de voordelen van) het DNG formaat. In deze instructie beschrijf ik het hoe:
https://www.box.com/shared/3bizsjv0g4

 

Backup handleiding van Karen's replicator     

Binnen m’n workflow neemt de backup een belangrijke plek in. Tegenwoordig doe ik dat met (de gratis versie van) Syncback omdat die een validatie optie heeft waarmee te zien is of de backup daadwerkelijk correct is verlopen. Voorheen gebruikte ik (het eveneens gratis) Karen’s replicator, waavoor ik een Nederlandstalige handleiding schreef: https://www.box.com/shared/652uygn2a4

 

Bevindingen MediaPro (als 'opvolger' van Expression Media)
Omdat MediaPro er niet meer is zijn mijn bevindingen niet meer actueel. Alleen interessant als naslag dus.
https://dl.dropbox.com/u/25580003/Mijn%20eerste%20ervaringen%20met%20Media%20Pro%201%20en%20een%20vergelijking%20met%20Expression%20Media.pdf

 

Van EM2 naar LR5.x

Een Whitepaper over mijn ervaringen met de overstap van Expression Media (EM2) naar Adobe Lightroom. link

 

Nikon Image Space     

Er zijn heel veel cloudoplossingen om je foto’s online neer te zetten maar Nikon biedt wel erg veel gratis ruimte, 20 Gb, mits je over een Nikon toestel beschikt:
https://www.box.com/s/lwk7vc2cwtr7qc3pllwx

 

XNview handleiding (toegespitst op het toevoegen metadata)     

Ten behoeve van mensen die op zoek zijn naar een gratis DAM oplossing past XNview daar goed in. Met name in combinatie met Picasa van Google. De rolverdeling is dan dat metadata wordt toegevoegd aan de foto’s m.b.v. XNview en met behulp van Picasa zijn de afbeeldingen dan snel weer terug te vinden. (XNview zoekt namelijk niet zo goed en Picasa voegt maar heel beperkt data aan de foto’s zelf toe)
https://www.box.com/shared/doxy5l7n4g

 

Automatische Kleuraanpassing in IrfanView     

Kleuraanpassingen over veel foto’s tegelijk kan met het gratis IrfanView, in dit document lees je hoe dit gaat:

https://www.box.com/shared/50x9dyacv6


Automatisch copyright-gegevens toevoegen aan foto’s in Photoshop

Uitleg over hoe je dit kunt realiseren met een combinatie van drie zaken: Een metadata sjabloon, een handeling en een script event.

https://app.box.com/s/nwpls68zw3mk3t08nhivl6jzmsdln2r4

donderdag 15 oktober 2020

De voorvertoningen van Lightroom Classic

 

Lightroom Previews (voorvertoningen)

Lightroom onderscheidt verschillende soorten voorvertoningen (in het Engels ‘Previews’). Ze worden gebruikt door Lightroom om je een representatie te geven van de foto’s die door Lightroom beheerd worden. Lightroom zou je de werkelijke inhoud van een foto kunnen laten zien maar het telkens live berekenen daarvan (dit wordt renderen genoemd) kost relatief veel tijd en rekenkracht van de computer. Daarom wordt er vooraf, op het moment dat een foto wordt binnengehaald vanaf camera of cardreader, een representatie (voorvertoning) opgeslagen. Deze wordt dan aan jou getoond zodra je met je cursor een bepaalde foto in Lightroom aanklikt. Dit gaat veel sneller dan het telkens renderen van een beeld aan de hand van de RAW data.

Het fenomeen voorvertoning an sich is al lastig uit te leggen maar nog verwarrender wellicht is dat er verschillende zijn... Bij het importeren van je foto’s kies je welke je wilt uit vier mogelijkheden:


Minimaal
Lightroom gebruikt in dit geval de kleinste voorvertoning die door de camera is gegenereerd en die aan het fotobestand is toegevoegd. Deze voorvertoning is niet kleur gemanaged. Omdat Lightroom hier niets hoeft te doen (behalve de voorvertoning uitlezen en opslaan) werkt deze optie het snelst. Dat wil zeggen, de import is met deze keuze het snelste klaar.
Wanneer je deze foto later (in Lightroom) opent wordt op dat moment alsnog een (standaard) voorvertoning gegenereerd en dat kost op dat moment iets meer tijd dan wanneer er al een standaard voorvertoning beschikbaar zou zijn. 

Ingesloten en secundair (Embedded & Sidecar)
Hiermee wordt de grootst mogelijke voorvertoning gebruikt die vanuit de camera beschikbaar is en in de afbeelding ligt opgeslagen. Dit proces is iets langzamer dan bij ‘Minimaal’ maar het is nog altijd een stuk sneller dan wanneer Lightroom zelf een voorvertoning zou moeten renderen.

Standaard 
Dit zijn de voorvertoningen die Lightroom standaard rendert in de ProPhoto RGB kleurruimte. Hoe groot ze zijn ligt aan wat je hebt ingesteld onder ‘Bewerken/Catalogusinstellingen’: 


1:1 
Lightroom negeert hier de voorvertoningen die door de camera zijn gemaakt en aan de afbeeldingen zijn toegevoegd. Lightroom berekent ze zelf aan de hand van de RAW data in het fotobestand op het moment dat je een foto binnenhaalt. Deze, gerenderde, voorvertoning wordt in de database van Lightroom opgeslagen en gebruikt om de foto aan je te tonen in de bibliotheekmodule in de hoogste kwaliteit. Je kunt bijvoorbeeld inzoomen tot op pixelniveau. Wanneer je vantevoren weet dat je op de meeste foto’s gaat inzoomen (om de scherpte te bepalen bijvoorbeeld) zou dat een goede reden kunnen zijn om alvast 1:1 voorvertoningen te gaan maken. Dat scheelt dan veel tijd op het moment dat je daarmee aan de slag gaat. 
In de ontwikkelmodule wordt deze 1:1 voorvertoning overigens niet gebruikt. Daar wordt altijd een separate, tijdelijke, 1:1 voorvertoning gerendert wanneer je daar een foto opent.

Naast deze vier verschillende soorten voorvertoningen waaruit je kunt kiezen bij de import van je foto’s bestaan er nog meer voorvertoningen:

Tijdelijke voorvertoningen in Bibliotheek en Ontwikkel module
Voor alle duidelijkheid, voorvertoningen die gebruikt worden in de bibliotheekmodule worden niet gebruikt in de ontwikkelmodule, ook niet de 1:1 (hoewel die kwalitatief wel gelijk aan elkaar zijn). Zodra een foto gewijzigd is in de ontwikkelmodule, wordt de bijbehorende voorvertoning in de bibliotheekmodule verwijderd en opnieuw aangemaakt zodra je de foto daar opent. Dat is dan inclusief de recentste wijzigingen die erop aangebracht zijn.

Slimme voorvertoning / Smart Previews
Een slimme voorvertoning is eigenlijk helemaal geen voorvertoning! Het is eigenlijk een proxy voor het originele bestand. ‘Smart proxy’ was dan ook een betere beschrijving geweest. Deze optie is geïntroduceerd in versie 5 van Lightroom (Classic) met als doel om toch aan een foto te kunnen werken terwijl het originele bestand niet aanwezig is. Dit kan zijn omdat die op een afgekoppelde harde schijf staat of wanneer je op reis bent en maar een beperkte selectie foto’s met je mee hebt genomen. Voor de komst van Slimme voorvertoningen kon je deze foto’s wél in de catalogus van Lightroom zien maar niet bewerken. Een Slimme voorvertoning is in werkelijkheid een ‘lossy’ DNG bestand die een factor 10 kleiner is dan het origineel.

Je kunt Slimme voorvertoningen maken tijdens het importeren in Lightroom maar dat kost nog meer tijd dan 1:1 voorvertoningen. Het kan ook op een later tijdstip voor één of meerdere geselecteerde foto’s. Het bronbestand moet wel bereikbaar zijn op het moment dat je er een slimme voorvertoning van wilt maken. Uiteraard kun je ze later ook altijd weer (veilig) verwijderen. 

Voor een aantal toepassingen kun je volstaan met alleen een slimme voorvertoning. Publicatie op social media bijvoorbeeld, daar is geen hoge resolutie voor nodig. In de bookmodule of bij een export waarvoor een hogere resolutie nodig is zal Lightroom wel vragen om de bronbestanden.
De Slimme voorvertoning wordt ook gebruikt binnen het Cloud Eco systeem van Lightroom. Dit zijn de bestanden die werkelijk worden gesynchroniseerd vanuit Lighroom Classic naar de Cloud.

Thumbnail previews (miniaturen)
Miniaturen worden gecreëerd op het moment dat je een foto bewerkt zodat je meteen het effect daarvan ziet in de filmstrip en navigator. Bij de standaard voorvertoningen gebeurt dit namelijk niet, die worden pas geüpdatet met de bewerking op het moment dat je de betreffende foto in de bibliotheek module opent (in raster-, loep-, of filmweergave). De 1:1 voorvertoningen worden zelfs in het geheel niet automatisch bijgewerkt, die moet je handmatig updaten wanneer je dat wenst.


vrijdag 4 september 2020

Beeldlicenties via Google images

Als je beeldmateriaal zoekt op Google dan is het vaak lastig om erachter te komen waarvoor het materiaal precies gebruikt mag worden.

Veel mensen en organisaties hebben conflicten gehad met Google over het gebruik/misbruik van o.a. beeldmateriaal en het lijkt erop dat Google hier verbeteringen in wil aanbrengen (link), althans vanaf 1 september is ‘Image License in Google Images’ live.

Deze wijziging moet er in ieder geval voor zorgen dat goedwillende gebruikers jou weten te vinden wanneer ze een foto van je willen gebruiken. Voor de kwaadwillende zal de verandering (helaas) geen effect hebben.

Als je een foto zoekt, zoals in bovenstaand voorbeeld een zeilboot, dan krijg je verschillende zoekresultaten. In de linkerafbeelding hierboven, onderin bij de thumbnails zie je of een foto ‘Licensable’ (‘Licentieerbaar’ in het Nederlands) is. Wanneer je daarop klikt kom je op het rechterscherm uit en zie je wat meer informatie. Vanuit hier kun je doorklikken naar de details:

Veld 1: Link (URL) naar een pagina die beschrijft wat voor soort licentie van toepassing is voor deze foto.

Veld 2: Link (URL) naar de pagina waar de gebruiker de afbeelding daadwerkelijk kan ‘kopen’ (licentiëren).

Er komen twee manieren beschikbaar waarop Google licentie informatie bij de foto’s kan tonen zoals in het voorbeeld hierboven:

  1. Via ‘Gestructureerde data’ voeg je de informatie aan ‘de achterkant’ toe, via de code van je website. Voor de meeste mensen zal dit te onhandig zijn.
  2. Via metadata in de IPTC velden, dit is een veel toegankelijker route. M.b.v. Lightroom (Classic) bijvoorbeeld kun je deze informatie heel eenvoudig aan je afbeeldingen toevoegen voordat je ze ergens online neerzet:

Open in Lightroom Classic de ‘Bibliotheek modus’ en selecteer ‘IPTC’ bij het ‘Metagegevens’ paneel:

Vul onder IPTC in ieder geval de vier blauw omrande velden in:

  • Fotograaf, vul hier de maker van het beeld in 
  • Website of preciezer, de link naar de pagina waar de bezoeker kan zien hoe hij een licentie kan krijgen
  • Creditregel, vul hier de naam in van het bedrijf die eigenaar is van het beeldmateriaal. Meestal ben je dat zelf of je (foto)bedrijf 
  • Copyrightinfo-URL, vul hier dezelfde link in naar de pagina met gegevens hoe een licentie kan worden verkregen

Het advies van Google is verder om naast deze vier velden nog een extra veld te vullen. Selecteer hiervoor ‘IPTC-extensie’ in de ‘Metagegevens’ paneel ga naar de ‘Licentieverlener’ (zie blauw omlijnd):

Wanneer je op het horizontale lijntje rechts naast ‘Licentieverlener’ klikt worden de velden zichtbaar die je hier in kunt vullen:

Ik kon niet vinden waar 'UCA' voor staat maar waarschijnlijk had dit ‘URL’ moeten zijn. In ieder geval komt hier dezelfde link te staan naar de website met licentie informatie die je hiervoor al twee keer hebt ingevuld.

Uiteraard kun je al deze gegevens ook in een metadata voorinstelling zetten zodat je alle vijf zaken kunt toekennen aan één of meerdere foto’s tegelijk:

Gebruik daarvoor een nieuwe foto, waar nog geen metadata aan toe is gevoegd. Vul alle velden zoals hierboven beschreven in en klik op het veld achter ‘Voorinstelling’:

Klik daarna op ‘Voorinstellingen bewerken’

Doorloop alle velden en verzeker je ervan dat er geen andere velden dan deze vijf zijn aangevinkt.

Klik nu in het veld ‘Voorinstelling’ (waar ‘aangepast’ staat) en kies ervoor om de aanpassingen op te slaan als een nieuwe voorinstelling. Geef deze een passende naam.

Als je al je foto’s van deze gegevens zou willen voorzien, zoals je copyright gegevens, dan kun je deze voorinstelling ook toevoegen aan je importvoorinstelling.

Gebruik je Photo Mechanic in plaats van (of naast) Lightroom dan heb je wellicht iets aan deze beschrijving op Camera bits.