Posts tonen met het label browser. Alle posts tonen
Posts tonen met het label browser. Alle posts tonen
vrijdag 8 oktober 2010
Waar kun je Expression Media 2 voor gebruiken?
Onderstaande is een zo goed mogelijke vertaling van Peter Krogh’s engelstalige post:
Gebruik catalogi voor je foto collectie
Om alles uit je foto collectie te halen moet je allereerst weten wat je allemaal hebt.
Expression Media is erg goed in het bekijken en organiseren van grote aantallen afbeeldingen tegelijk. Dit kan je helpen om je hele collectie in de vingers te krijgen en, wanneer je bent zoals ik, afbeeldingen terug vinden waarvan ik het bestaan was vergeten.
Maar ik gebruik Bridge of PhotoMechnic al
Een catalogus verschilt van een browser (zoals Bridge en PhotoMechanic) in die zin dat een catalogus ‘onthoud’ wat er behoort te zijn terwijl een browser alleen datgene toont wat er op dat moment daadwerkelijk is.
Dit betekent dat je met behulp van een catalogus foto’s kunt bekijken die op harde schijven staan in je studio terwijl je zelf onderweg bent. Ik vind de offline toegang waardevol, zelfs al ben ik thuis en verbonden met het netwerk omdat de catalogus me de foto’s veel sneller laat vinden dan wanneer ik door de folders zou moeten bladeren.
Een catalogus kan waardevolle diensten bewijzen bij hard disk problemen
Wanneer je je harde schijven opneemt in een catalogus dan weet je wat er op behoort te staan. Dit kan je tijd en geld schelen wanneer je een keer een probleem hebt met een harde schijf en het verschaft je zeker gemoedsrust. Wanneer je weet wat er op de harde schijf staat kun je eenvoudig constateren of er iets aan de hand is waar datarecovery voor nodig is of een restore uit een backup.
In een catalogus kunnen veel verschillende media worden ondergebracht
Expression Media kan niet alleen foto’s bevatten maar net zo eenvoudig zet je er ook audio, video’s, lettertypes, pdf’s, word documenten e.d. in.
Ondersteuning bij het opschonen van een nog niet georganiseerd archief
Omdat Expression Media met zo veel verschillende bestandsstypes werkt is het een mooi hulpmiddel bij het opschonen van een ongeorganiseerd archief met bijvoorbeeld veel duplicaten. Wanneer je al een poosje hebt gewerkt met digiale foto’s of andere digitale media dan komt het vaak voor dat je je bestanden verspreid over je harde schijven bestanden hebt staan. Expression media toont je wat je allemaal hebt en stelt je in staat om er orde in aan te brengen.
Hulp bij ontdubbeling
Expression Media kent geode mogelijkheden om verschillende versies van hetzelfde bestand te vinden en aan te geven wat de verschillen er tussen zijn. Controleer en sorteer op basis van datum, bestandsgrootte, kleurruimte, pixelgrootte etc.
Open meerdere catalogi tegelijk naast elkaar
Hiermee is het mogelijk om te controleren of de backup drives daadwerkelijk de bestanden bevatten die in de backup zouden moeten zitten en voordat bestanden weggegooid worden. Ook helpt het bij omgaan met erg grote collecties.
Maar ik heb Lightroom of Aperture al
Lightroom en Aperture zijn erg goed voor het bekijken en sorteren van foto collecties van bescheiden format. Ik ben erg gesteld op de mogelijkheid om foto’s aan te passen en te bewerken in dezelfde omgeving als waar ik ze in organiseer maar wanneer de catalogus eenmaal te groot wordt kan het te langzaam worden. Een catalogus van een grote collectie past misschien niet eens meer op je laptop. Ter vergelijking, Expression Media catalogi zijn klein en zijn snel om mee te werken. Wellicht de beste manier om oude bestanden te catalogiseren.
En hoewel Lightroom en Aperture prima werken op goed georganiseerde collecties, zul je merken dat ze dat niet zijn wanneer je ze wilt inzetten om orde aan te brengen in minder goed georganiseerde collecties. In mijn meest gebruikte werkwijze haal ik de foto’s eerst door Lightroom als werkbestanden. Daarna catalogiseer ik ze in Expression Media wanneer de bestanden eenmaal zijn gearchiveerd.
vrijdag 3 april 2009
Fotobeheer applicatie (Catalogus) of Browser?
In het verleden vond ik het zelf lastig om te bepalen voor welke toepassing je nu welke applicatie in zet.
Vanwege de diverse invalshoeken en functionaliteit van de beschikbare applicaties ontkom je er bijna niet aan om voor de verschillende toepassingen ook verschillende applicaties te gebruiken hoewel je liever misschien alles vanuit een enkele applicatie doet.
Voor het beheren van digitale foto's worden twee typen applicaties gebruikt; browser- en catalogus software.
Wat is eigenlijk het verschil tussen beide?
Voorbeelden van browserprogramma's:
Bij een browser wordt telkens wanneer een folder met foto's wordt geopend alle informatie op dat moment opgebouwd en dat kan, met name bij grote verzamelingen, veel tijd in beslag nemen.
Bij een Catalogus wordt dit slechts eenmaal gedaan en daarna bewaard in een database. De eerstvolgende keer dat de folder benaderd wordt zal de informatie veel sneller getoond worden.
Op zoekopdrachten zal ook sneller resultaat worden getoond dan in een browser.
Er is echter wel ergens een 'omslagmoment' dat een catalogusprogramma snelheidswinst levert. Bij kleine verzamelingen (één shoot bijvoorbeeld) zal een browser over het algemeen wel sneller zijn.
Virtuele verzamelingen
Een catalogusprogramma kent zogenaamde virtuele verzamelingen (ook wel virtuele folders, collecties, labels, etc genoemd). Een foto kan maar in een enkele fysieke folder zijn opgeslagen maar daarentegen kan hij in vele virtuele groepen voorkomen.
Offline werken
Een browser kan alleen foto's laten zien die er ook daadwerkelijk zijn.
Omdat een catalogus een preview (voorvertoning) van de foto's in zijn database heeft opgeslagen kan deze de foto's ook tonen wanneer die op dat moment (even) niet beschikbaar zijn (Optische media als DVD of BlueRay bijvoorbeeld of externe harde schijven die niet zijn aangesloten).
De database (die de kern vormt van zo'n catalogus) kan naar een ander systeem, bijvoorbeeld een laptop, gekopieerd worden zonder alle foto's. Daarmee betreft dit maar een fractie van de hoeveelheid data en dat werkt veel sneller en gemakkelijker.
Controle
Een browser laat alle foto's zien die hij kan openen. Corrupte bestanden of verwijderde bestanden worden niet getoond en het risico daarvan is dat je je daar dan ook niet van bewust van bent/wordt. Een goede catalogus is in staat om te zoeken naar missende of beschadigde bestanden. Deze check zou periodiek kunnen worden gedaan om deze bestanden te ontdekken. Vervolgens kun je deze bestanden terugzetten vanaf één van de back-ups die je natuurlijk hebt gemaakt.
Veel mensen vinden het prettig om de daadwerkelijke foto bestanden 'aan te raken' en dat aanpassingen die ze doen (trefwoorden of een sterwaardering toevoegen bijvoorbeeld) in het bestand zelf worden opgeslagen. Het voordeel daarvan is dat de gegevens dan ook meteen beschikbaar zijn in andere applicaties waarin de foto wordt geopend. Het risico hiervan is wel dat het bestand telkens wordt gewijzigd. Bij iedere wijziging kan er in principe iets misgaan waardoor je het bestand beschadigd. Met deze methode is er bovendien veel meer data te back-uppen dan wanneer je de wijzigingen alleen in een database bijhoudt (catalogus).
Integriteitscheck
Lightroom bijvoorbeeld is in staat om de integriteit van bestanden te controleren zodat je vroegtijdig ontdekt of er bestanden corrupt raken waarop je dan weer passende maatregelen kunt treffen.
Dus geen browser?
Nu, dat is eigenlijk ook niet het geval. Voor specifieke zaken kan een browser zoals Bridge goede diensten bewijzen. Bijvoorbeeld om iets te controleren in het fysieke bestand zelf zoals EXIF of IPTC gegevens.
Ook in situaties waarbij extreem snel output nodig is zoals sportwedstrijden wordt vaak al op locatie een eerste schifting gemaakt met browser als PhotoMechanic.
In een catalogus wordt namelijk eerst een preview gegenereerd en in de database opgeslagen, dat kost enige tijd. Sportfotografen kunnen daar niet op wachten en maken daarom gebruik van programma's als PhotoMechanic die de JPG previews gebruikt die de camera al in het (RAW) bestand heeft ingebakken.
Echter in ronduit de meeste situaties zal een catalogusprogramma alle beheermogelijkheden hebben die je nodig hebt.
Vanwege de diverse invalshoeken en functionaliteit van de beschikbare applicaties ontkom je er bijna niet aan om voor de verschillende toepassingen ook verschillende applicaties te gebruiken hoewel je liever misschien alles vanuit een enkele applicatie doet.
Voor het beheren van digitale foto's worden twee typen applicaties gebruikt; browser- en catalogus software.
Wat is eigenlijk het verschil tussen beide?
Voorbeelden van browserprogramma's:
- Adobe bridge
- Windows verkenner
- Apple Finder
- Fotostation 4.5
- Photomechnic
- Perfect Browse van On1
- Media Pro ( Tegenwoordig van Phase One, voorheen iView Media Pro en daarna Microsoft Expression Media)
- Adobe Lightroom
- Acdsee Photo Manager
- Canto Cumulus
- idImager
- Extensis Portfolio
- iMatch
- Fotostation Pro5
- Apple Aperture
- Snelheid
- Virtuele verzamelingen
- Offline werken
- Controle
Bij een browser wordt telkens wanneer een folder met foto's wordt geopend alle informatie op dat moment opgebouwd en dat kan, met name bij grote verzamelingen, veel tijd in beslag nemen.
Bij een Catalogus wordt dit slechts eenmaal gedaan en daarna bewaard in een database. De eerstvolgende keer dat de folder benaderd wordt zal de informatie veel sneller getoond worden.
Op zoekopdrachten zal ook sneller resultaat worden getoond dan in een browser.
Er is echter wel ergens een 'omslagmoment' dat een catalogusprogramma snelheidswinst levert. Bij kleine verzamelingen (één shoot bijvoorbeeld) zal een browser over het algemeen wel sneller zijn.
Virtuele verzamelingen
Een catalogusprogramma kent zogenaamde virtuele verzamelingen (ook wel virtuele folders, collecties, labels, etc genoemd). Een foto kan maar in een enkele fysieke folder zijn opgeslagen maar daarentegen kan hij in vele virtuele groepen voorkomen.
Offline werken
Een browser kan alleen foto's laten zien die er ook daadwerkelijk zijn.
Omdat een catalogus een preview (voorvertoning) van de foto's in zijn database heeft opgeslagen kan deze de foto's ook tonen wanneer die op dat moment (even) niet beschikbaar zijn (Optische media als DVD of BlueRay bijvoorbeeld of externe harde schijven die niet zijn aangesloten).
De database (die de kern vormt van zo'n catalogus) kan naar een ander systeem, bijvoorbeeld een laptop, gekopieerd worden zonder alle foto's. Daarmee betreft dit maar een fractie van de hoeveelheid data en dat werkt veel sneller en gemakkelijker.
Controle
Een browser laat alle foto's zien die hij kan openen. Corrupte bestanden of verwijderde bestanden worden niet getoond en het risico daarvan is dat je je daar dan ook niet van bewust van bent/wordt. Een goede catalogus is in staat om te zoeken naar missende of beschadigde bestanden. Deze check zou periodiek kunnen worden gedaan om deze bestanden te ontdekken. Vervolgens kun je deze bestanden terugzetten vanaf één van de back-ups die je natuurlijk hebt gemaakt.
Veel mensen vinden het prettig om de daadwerkelijke foto bestanden 'aan te raken' en dat aanpassingen die ze doen (trefwoorden of een sterwaardering toevoegen bijvoorbeeld) in het bestand zelf worden opgeslagen. Het voordeel daarvan is dat de gegevens dan ook meteen beschikbaar zijn in andere applicaties waarin de foto wordt geopend. Het risico hiervan is wel dat het bestand telkens wordt gewijzigd. Bij iedere wijziging kan er in principe iets misgaan waardoor je het bestand beschadigd. Met deze methode is er bovendien veel meer data te back-uppen dan wanneer je de wijzigingen alleen in een database bijhoudt (catalogus).
Integriteitscheck
Lightroom bijvoorbeeld is in staat om de integriteit van bestanden te controleren zodat je vroegtijdig ontdekt of er bestanden corrupt raken waarop je dan weer passende maatregelen kunt treffen.
Dus geen browser?
Nu, dat is eigenlijk ook niet het geval. Voor specifieke zaken kan een browser zoals Bridge goede diensten bewijzen. Bijvoorbeeld om iets te controleren in het fysieke bestand zelf zoals EXIF of IPTC gegevens.
Ook in situaties waarbij extreem snel output nodig is zoals sportwedstrijden wordt vaak al op locatie een eerste schifting gemaakt met browser als PhotoMechanic.
In een catalogus wordt namelijk eerst een preview gegenereerd en in de database opgeslagen, dat kost enige tijd. Sportfotografen kunnen daar niet op wachten en maken daarom gebruik van programma's als PhotoMechanic die de JPG previews gebruikt die de camera al in het (RAW) bestand heeft ingebakken.
Echter in ronduit de meeste situaties zal een catalogusprogramma alle beheermogelijkheden hebben die je nodig hebt.
Labels:
Acdsee,
Aperture,
applicatie,
bridge,
browser,
Canto Cumulus,
catalogus,
DAM,
expression media,
fotografie,
fotostation,
idImager,
iMatch,
iView,
lightroom,
Media Pro,
photomechanic,
Software
Abonneren op:
Posts (Atom)